زن کویر

درود بر دوستان و یاران قشنگم. دوستان جانم چطورین؟ بعله اینجانب مجنون ترین پیامبر مجنون دنیا دیدم پیروان خوبی دارم . گفتم برم مث اسب عصاری کار کنم.تو دوران کرونا بهترین موقعیت  و فرصت تعریف اهداف و برنامه های چند ماه باقیمونده تا آخر ساله. پس با یک برنامه خفن نفس گیر شروع کردم و سعی کردم اینروزهای دلگیر و ناراحت کننده کرونا را از تهدید به فرصت تبدیل کنم. لذا اهداف و ماموریت های مربوط به کسب و کارمو نوشتم و بکوب ، برنامه ها و فعالیتهامو شروع کردم. هم از این جو سنگین و دلگیر و همراه با اخبار هر روزه ی بد و ناجور کرونا نجات پیدا کردم ، هم با برنامه و سرعت و دقت  به اهداف خودم می پردازم ، هم ارتباط مجازیم با آدمها از راه آنلاین چند برابر شده و هم غربت و دلتنگی را کمتر حس می کنم.حالا یک سری از برنامه هامو که از صبح تا شب و در طول هفته انجام می دم را می نویسم تا ببینم باز هم جای گله ای هست یا ته ؟ اگر زمان خالی پیدا کردین ، به منم بگین که که وبلاگ بنوبیسم. البته نه اینکه دیگه نمی نویسم ولی واقعا با اینکه دلم پیش شماست فرصتشو کم دارم. 1. سه تاپروژه دارم که مهلت هر کدومشون 2 الی 3 ماهه و هنوز یکی تموم نشده پروژه های دیگه تو راهه2. انجام پروژه یعنی نوشتن صفر تا صد استارتاپ یا کسب و کار ، برند سازیش ، مدیریت بر ساخت سایت و پیج اینستاگرام و آموزش صاحبان پروژه ها3.در مورد یه گروه کسب و کار واتس اپی صخبت کرده بودم. یادتونه ؟ تو اینستاگرامم چند بار تبلیغشو گذاشم. خیلی سریع گروه تشکیل شد. براش مراتامنامه ، اهداف ، ارزشها و ... تشکیل دادم گروه از اقصی نقاط کشور ، و حتی افراد خارج از کشور هستن. و حالا که حدود دو ماه از بودن کنارمون می گذره احساس خوب مفید بودن می کنم. . زن کویر...

کامنتهای پر مهر و گلایه های دوستان وبلاگی را می خوانم. گاهی برای چندمین بار . ولی نوشتن، عملی است که باید بیاید. نمی آمد. بارها صفحه مدیریت وبلاگ را باز کردم و هی فکر کردم که چی بنویسم ! چی داشتم بنویسم ؟در من آتش زیر خاکستری که سالها در حال فوت کردنش بودم ، روشن شده. می سوزم و همچون کسی که به اعتراض، خودسوزی می کند ، درد و رنجش را پذیرا هستم. در من رودخانه ی کوچکی که به سنگ های اطراف می کوبید تا به دریای متلاطمِ پر جوش و خروش برسد ، از میان سنگها راهی یافت و به دریا رسید و حالا لبریز از جوش و خروش درونی ، با سر و صورت به امواج می خورم ، زخم بر می دارد درونم  درد دارد ولی به گهگاهی سوار بر امواج شدنش می ارزد و کو تا به اقیانوس بیکران بپیوندم.هیچ اتفاقی نیفتاده و هر روزم پر از اتفاق بوده. حرفی نبود برای نوشتن. زندگی من همیشه پر از دویدن ها و تلاش ها و رسیدن یا نرسیدن هاست. و عجیب این زندگی را دوست دارم. در من اتفاقاتی افتاده که مدتها منتظرشان بودم .فکر می کردم روزگار عجیبی است تا اینکه علاقمند به تاریخ کشورها شدم. خواندم و خواندم و فهمیدم تاریخ ، جز تکرار الگوهایی یکسان ، چیز دیگری نیست. نه توقعی دارم از دیگران ، نه وارد بازیهایشان می شوم ولی بسیار از خودم توقع دارم. مثل همیشه ی عمرم ، سخت کار کردم ، زیاد عشق ورزیدم ، تشنه ی مهردادن و گرفتن بودم و هستم و دیگر چه فرقی می کند که چه بر من گذشت.  زن کویر...

قرار گذاشته بودیم برای شب یلدا به یزد بریم. قراری بیخودی. چون هم سعید باید به ماموریت می رفت، هم من کار داشتم ، هم دلارام کار داشت و هم رامبد کل هفته اش را به جز کلاسهای مدرسه با کلاسهای ورزشی پر کرده. ولی وصف العیش نصف العیش. از هفته پیش با خودمون گفتیم حتما جور میشه و سه شنبه صبح یعنی صبح شب یلدا راه میفتیم سمت یزد. که البته شب یلدا بعد از فوت بی بی دیگه بهونه است و بیشتر دلتنگ بابا و مامان و خانواده بودیم. که همون چهارشنبه هفته پیش سعید به عسلویه رفت و احتمالا هفته دیگه کارش تموم میشه. بگذریم. چون خیلی روی رفتن حساب نکرده بودیم و همه مون هم گرفتار بودیم چندان هم ناراحت نشدیم. چرا امشب دارم می نویسم ؟ اصلا پیامبری که پیروان خودشو رها کنه و به غار تنهاییش بره به چه دردی می خوره ؟ ولی خب پیامبران هم باید گاهی گم و گور بشن تا وحی و معجزه جدیدی یاد بگیرن و برگردن قوم خودشون را به راه راست هدایت کنن:)با عرض معذرت از عاشقان پاییز و متولدین و بی قراران پاییز ، این بنده سراپا تقصیر از پاییز و هوای دلگیر و برگریزون مزخرفش بیزارم. و چون زن کویرم جون میدم برای قطره ای آفتاب. دو سه روز هوا علاوه بر آلودگی قشنگی که هر سال بدتر میشه و ما عادت کردیم ، بارونی و ابری بود. امروز که بیدار شدم اول به پنجره نگاه کردم و همین که خورشید خانم زیبا بهم لبخند زد ، مثل فنر از جا پریدم و خوشحال و خندون راهی آشپزخونه شدم که چای را حاضر کنم و دوشی بگیرم و بعد از صبحانه با رامبد و سیگار بی تقلب و رفیق شفیقم ، با حداکثر سرعت به سراغ کار برم. دلارام هم که از دیروز خونه دوستش بود و قرار بود بعد از کار به خونه برگرده. داشتم نقشه می کشیدم که عصر تو راه هندونه و انار بخرم و شام هم از بیرون بگیریم زن کویر...